People
Gevonden voorwerpen en andere schone dingen
Wie op stap gaat met Giedo Claes, wordt eraan herinnerd dat een reis altijd meer draait om de weg ernaartoe dan om de bestemming. Als wandel-verzamelaar dwaalt de grafisch ontwerper door velden, bossen en straten op zoek naar kleine voorwerpen en natuurelementen. Wat hij bijhoudt, doopt hij trouvailles: gevonden voorwerpen en toevallige schatten. Als inspirerende mens uit ons netwerk vroegen we hem om een gesprek. Tijdens een namiddag in het Hallerbos, tussen twee pannenkoeken door, vertelt hij ons een authentiek verhaal over de kleine vondsten en de schone momenten in zijn leven.
26 augustus 2025
Zoeken, niet vinden
Zegt de naam Giedo Claes je niets, dan doet het Instagramprofiel @the.paper.man misschien wel een belletje rinkelen. Daar showt de grafisch ontwerper al jaren informatie en inspiratie rond papier en drukwerk na een succesvolle carrière in de creatieve sector. Sinds 2023 bundelt hij via @__trouvailles__ ook zijn liefde voor iets anders: wandelen-verzamelen.
“Ik verzamel al heel mijn leven,” vertelt Giedo. “Als kind stak ik mijn zakken vol met steentjes die ik vond tijdens wandelingen. Vandaag wandel ik bewuster rond. Ik struin, en laat het allemaal gebeuren. Het resultaat is een vossenschedel, een schildpadrug of de zomerregen op een blad. Sommige dingen in mijn collectie zijn twintig jaar oud, andere zijn van vorige week.” Giedo’s trouvailles zijn meer dan alleen gevonden voorwerpen. Hij gaat op stap, reist rond met zijn busje, zoekt en ziet, houdt bij én cureert. “Dat proces is belangrijk. Het is meer dan alleen ‘zoeken’, het is: voyager, me balader, regarder, chercher, trouver, ramasser… Alles begint dus bij de reis, bij het op stap gaan.”
“Mensen denken soms: die is zijn lens kwijt. Maar dan ben ik gewoon heel aandachtig aan het kijken.”
In Giedo’s collectie vind je zorgvuldig geprepareerde schedels, maar evengoed kaders met platgereden padden. “Wat ik vind, laat ik bestaan in zijn oorspronkelijke staat. Hier en daar zal ik iets aanpassen om het anders te kunnen presenteren, maar ik zal het nooit ‘beter’ of ‘mooier’ maken. Dat is eigen aan mijn trouvailles: het zijn naturals, ze zijn wat ze zijn in hun onvolmaakte staat.”
Giedo’s kracht ligt in zijn vermogen om schoonheid te vinden in het afgedankte, het vergetene. Zijn trouvailles hebben hem geleerd om zo ook anders naar de wereld te kijken. “Door de tijd te nemen om te zoeken, leer je beter te kijken. Een fotograaf ziet ook meer, net omdat die getraind is om beter te kijken. Ik denk dat we dat als mensen een beetje verleerd zijn: goed kijken én zien.”
Huisje spelen
Aan de rand van het Hallerbos staat Giedo’s bus geparkeerd. Een felblauwe Opel met bed en ingebouwde skylight waarmee hij ronddwaalt. “Ik ben opgegroeid in de kartonnen dozen van mijn peter, die tv’s verkocht. Ik sneed deurtjes en ramen uit de zijkanten van mijn doos. Terwijl ik speelde dat ik aan het kamperen was, stak mijn moeder mijn eten door een van die deurtjes.” Vandaag is zijn bus een tweede thuis, een ticket voor zijn vele reizen. “Ik werk hier graag, ik lees, slaap, denk na, parkeer me ergens en begin dan te wandelen. Dat kan in Brussel zijn, in de wilde natuur van Noorwegen, of gewoon op de Meir in Antwerpen.”
Terwijl we een koffie aangeboden krijgen, rommelt Giedo door de kasten van zijn bus. Aan de muren hangen papieren kaartjes en uitgescheurde teksten uit kunstboeken. Een greep uit de dingen die hem inspireren. Op de kast staat vredig een kleine tuinkabouter vastgenageld. “Zo’n bus is altijd een beetje huisje spelen,” glimlacht hij. “Wil er iemand nog een pannenkoek?”
Automatische piloot
Giedo is een herkenbaar figuur. “Ik draag altijd een pet,” verklapt hij. “Soms doe ik die puur praktisch aan, als bescherming tegen het licht of voor beschutting tijdens het wandelen. Maar intussen is dat mijn signatuur geworden.”
Eigenheid en vrijheid zijn essentieel voor Giedo. “Automatische piloot, dat is niets voor mij. Geef mij maar de vrijheid om mijn eigen planning te maken. Nu ik niet meer werk, heb ik dat allemaal. Maar ook tijdens mijn carrière heb ik die vrijheid altijd bewust opgezocht. Kiezen hoe je je dag indeelt en je mogen laten leiden door wat je interesseert: daar draait het voor mij om.”
The Paper Man
Acht jaar lang bracht Giedo onder de bijnaam The Paper Man drukwerk naar grafische ontwerpers en hun bureaus. De Barbaren was daar één van. “Ik belde aan met grote koffers vol drukvoorbeelden en vroeg: ‘Heb je dat al gezien? Heb je daar al aan gedacht?’ Omdat ik zelf grafisch ontwerper was, wist ik wat ontwerpers inspiratie gaf. Vaak waren dat druktechnieken en creatieve ideeën.” Die liefde voor papier deelt hij vandaag nog steeds via Instagram. “Ik toon die dingen niet om te zeggen: ‘dit is duur papier’ of ‘dit is een limited edition’. Ik toon ze omdat er iets in zit: een verrassing, een slim idee, een mooie afwerking, een goed gevoel. Dat kan een kaartje zijn van een lokale bakker, gedrukt op een manier waarvan ik denk: ‘amai, daar heeft iemand écht over nagedacht’. Ik hou van dingen die afwijken. Dat kunnen ook vergissingen zijn trouwens. Schone fouten.”
